«Անաբել Լի (Երվանդ Սարգսյան)»–ի խմբագրումների տարբերություն
Նոր էջ «{{Վերնագիր |վերնագիր = Անաբել Լի |հեղինակ = Էդգար Ալլան Պո |թարգմանիչ = Երվանդ Սարգսյան }} Կատեգո...»: |
No edit summary |
||
| (Միևնույն մասնակցի 2 միջանկյալ տարբերակներ թաքցված է) | |||
| Տող 3. | Տող 3. | ||
|հեղինակ = [[Էդգար Ալլան Պո]] |
|հեղինակ = [[Էդգար Ալլան Պո]] |
||
|թարգմանիչ = Երվանդ Սարգսյան |
|թարգմանիչ = Երվանդ Սարգսյան |
||
|աղբյուր = |
|||
}} |
}} |
||
[[Կատեգորիա:Պոեզիա]] |
[[Կատեգորիա:Պոեզիա]] |
||
| Տող 12. | Տող 13. | ||
Մի թագավորությունում անհասանելի, |
Մի թագավորությունում անհասանելի, |
||
Ապրում էիր դու` հրաշք մի աղջիկ, |
Ապրում էիր դու` հրաշք մի աղջիկ, |
||
Առաջին իմ սեր, իմ Անաբել Լի: |
Առաջին իմ սեր, իմ Անաբել Լի': |
||
Սիրում էիր ինձ շատ, իսկ ես էլ այնքան, |
Սիրում էիր ինձ շատ, իսկ ես էլ այնքան, |
||
Որ հնարավոր չէր սիրել ավելի: |
Որ հնարավոր չէր սիրել ավելի: |
||
| Տող 19. | Տող 20. | ||
Այդ թագավորությունում անհասանելի, |
Այդ թագավորությունում անհասանելի, |
||
Բայց մեծ էր իմ սերը, և նաև քոնը, |
Բայց մեծ էր իմ սերը, և նաև քոնը, |
||
Իմ արև պայծառ, իմ Անաբել Լի: |
Իմ արև պայծառ, իմ Անաբել Լի': |
||
Երկնային լուսե |
Երկնային լուսե փերիներն անգամ |
||
Չէին կարող սիրել մեզնից ավելի: |
Չէին կարող սիրել մեզնից ավելի: |
||
| Տող 32. | Տող 33. | ||
Թագավորության մեջ անհասանելի: |
Թագավորության մեջ անհասանելի: |
||
Այո, երկնային |
Այո, երկնային փերիներն անգամ |
||
Երջանիկ չէին մեզնից ավելի. |
Երջանիկ չէին մեզնից ավելի. |
||
Եվ այդ նախանձն էր պատճառը միակ, |
Եվ այդ նախանձն էր պատճառը միակ, |
||
| Տող 42. | Տող 43. | ||
Ովքեր ապրեցին երկար ավելի, |
Ովքեր ապրեցին երկար ավելի, |
||
Ովքեր գիտեին մեզնից ավելի: |
Ովքեր գիտեին մեզնից ավելի: |
||
Փերիներ, դևեր... անզոր էին արդեն |
|||
Այդ աշխարհներում` անհասանելի, |
Այդ աշխարհներում` անհասանելի, |
||
Որ իմ վշտահար հոգին բաժանեին |
Որ իմ վշտահար հոգին բաժանեին |
||
Ընթացիկ տարբերակը 04:26, 2 փետրվարի 2018-ի դրությամբ
հեղինակ՝ Էդգար Ալլան Պո |
<poem> Վաղուց, շատ վաղուց, հեռու-հեռավոր Մի թագավորությունում անհասանելի, Ապրում էիր դու` հրաշք մի աղջիկ, Առաջին իմ սեր, իմ Անաբել Լի': Սիրում էիր ինձ շատ, իսկ ես էլ այնքան, Որ հնարավոր չէր սիրել ավելի:
Թեև երեխա էի, և դու էլ էիր փոքր` Այդ թագավորությունում անհասանելի, Բայց մեծ էր իմ սերը, և նաև քոնը, Իմ արև պայծառ, իմ Անաբել Լի': Երկնային լուսե փերիներն անգամ Չէին կարող սիրել մեզնից ավելի:
Դա էր պատճառը գուցե, չգիտեմ, Այդ թագավորությունում անհասանելի Ժայթքեց հողմախառն կայծակ անիծված, Խլեց քեզ ինձնից, իմ Անաբել Լի': Իսկ ծնողներդ` վշտահար սրտով, Տարան քեզ ինձնից հեռու ավելի. Քո տունը դարձավ ծովափնյա մի խորշ` Թագավորության մեջ անհասանելի:
Այո, երկնային փերիներն անգամ Երջանիկ չէին մեզնից ավելի. Եվ այդ նախանձն էր պատճառը միակ, Որ թագավորությունում անհասանելի` Կայծակով լեցուն հողմերը դաժան Սպանեցին հենց քեզ, իմ Անաբել Լի':
Բայց մենք սիրեցինք նրանցից ուժգին, Ովքեր ապրեցին երկար ավելի, Ովքեր գիտեին մեզնից ավելի: Փերիներ, դևեր... անզոր էին արդեն Այդ աշխարհներում` անհասանելի, Որ իմ վշտահար հոգին բաժանեին Քո մաքուր հոգուց, իմ Անաբել Լի':
Երբ հայացքս է Լուսնի շուրջը, իմ անուրջը Քո մասին է, Անաբել Լի': Թեև սին է պատրանքը, բայց քո այդ հայացքը Հիասքանչ է, իմ Անաբել Լի': Ու կկորչեմ ես անհետ, կննջեմ առհավետ` Արևավառ ու սիրուն հարսնացուիս հետ, Գետնախորշերում` մութ, անմատչելի, Աշխարհների մեջ անհասանելի: