Ուիլյամ Բլեյք

***

Փոքրիկ ճանճի
Ամռան խաղը
Անմիտ ձեռքով իմ
Ընդհատվեց:

Նմա՞ն եմ ես
Քեզ՝ ճանճին,
Թե՞ միգուցե
Դու ինձ՝ մարդուս:

Քանզի պարում եմ ես,
Խմում ու երգում,
Մինչ խելառ մի ձեռք
Կջարդի թևերն իմ:

Ու միտքն է կյանք,
Եվ ուժ ու շունչ,
Երբ միտք չկա,
Մահն է միայն:

Ճանճն եմ ես
Երջանիկ,
Արդյոք ապրում եմ,
Թե մահանում:

թ․ Ա․ Բեքարյան