«Դասական ուղղագրութեան կանոններ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Գրապահարան-ից
Jump to navigation Jump to search
Content deleted Content added
No edit summary
No edit summary
Տող 41. Տող 41.


= ՀԱՅԵՐԷՆԻ ԴԱՍԱԿԱՆ ԱՅԲՈՒԲԵՆԸ =
= ՀԱՅԵՐԷՆԻ ԴԱՍԱԿԱՆ ԱՅԲՈՒԲԵՆԸ =

{| class="wikitable"
|-
! Մեծատառ
! Փոքրատառ
|-
| Ա
| ա
|-
| Բ
| բ
|-
| Գ
| գ
|-
| Դ
| դ
|-
| Ե
| ե
|-
| Զ
| զ
|-
| Է
| է
|-
| Ը
| ը
|-
| Թ
| թ
|-
| Ժ
| ժ
|-
| Ի
| ի
|-
| Լ
| լ
|-
| Խ
| խ
|-
| Ծ
| ծ
|-
| Կ
| կ
|-
| Հ
| հ
|-
| Ձ
| ձ
|-
| Ղ
| ղ
|-
| Ճ
| ճ
|-
| Մ
| մ
|-
| Յ
| յ
|-
| Ն
| ն
|-
| Շ
| շ
|-
| Ո
| ո
|-
| Չ
| չ
|-
| Պ
| պ
|-
| Ջ
| ջ
|-
| Ռ
| ռ
|-
| Ս
| ս
|-
| Վ
| վ
|-
| Տ
| տ
|-
| Ր
| ր
|-
| Ց
| ց
|-
| Ւ
| ւ
|-
| Փ
| փ
|-
| Ք
| ք
|-
| Օ
| օ
|-
| Ֆ
| ֆ
|}

= ւ-ի եւ վ-ի գրութիւնը =

Ինչպէս հայոց դասական այբուբենն է ցոյց տալիս, այժմ տարածում գտած այբուբենից դուրս է մնացել '''Ւ''', '''ւ''' տառը, փոխարէնը արհեստականօրէն այբուբեն են մտցուել '''ու''', '''և''' նշանագրերը, որոնք իրականում երկու տառերի միացութիւններից են կազմուած, '''և'''-ը '''ե''', '''ւ''' տառերի միացումն է, '''ու'''-ն՝ '''ո''', '''ւ''' տառերի:
Մաշտոցը '''Ւ''', '''ւ''' տառը (կոչւում է '''յիւն''' կամ '''վիւն''') դրել է '''ց''' եւ '''փ''' տառերի մէջ: Նոր ուղղագրութեան պաշտպաններն այդ տառը հանել են մաշտոցեան այբուբենից: Դասական ուղղագրութիւնը վերականգնելիս առաջին գործը պէտք է լինի '''ւ''' տառը նորից իր տեղը դնելը: Այդ տառի գործածման օրէնքը հետեւեալն է: Բառասկզբում այն երբեք չի գրւում: Բառամիջում եւ բառավերջում '''ա''', '''ե''', '''ի''' ձայնաւորներից յետոյ '''վ''' լսուելիս գրւում է '''ւ''', ինչպէս՝

անձրեւ,
աւան,
աւարտ,
աւել,
աւետել,
բարեւ,
բաւական,
բաւարար,
բեւեռ,
գաւաթ,
գաւիթ,
գրաւել,
Երեւան,
եւ,
խաւար,
կարեւոր,
հեւալ,
ձեւ,
նաեւ,
սարկաւագ,
Սեւան,
տերեւ,

18:43, 21 մարտի 2014-ի տարբերակ

Դասական Ուղղագրութեան Կանոններ

հեղինակ՝ Ռաֆայէլ Իշխանեան
թարգմանիչ՝ անհայտ
աղբյուր՝ ԱՐԵՒԻԿ

1991

ԳՄԴ 81.2Հ-9 Ի 684

Խմբագիր՝ Հ. Մեսրոպյան

Իշխանյան Ռ. Ա. Դասական ուղղագրության կանոններ: (Դպր. միջին և բարձր տարիքի համար) Ռաֆայել Իշխանյան: Եր.: Արևիկ 1991, 32 էջ:

Ձեռնարկում բերված են հայ դասական ուղղագրության հիմնական կանոնները: Յուրաքանչյուր բառապատկեր լուսաբանվում է մի քանի տեսանկյունից, պարզաբանվում օրինակներով: Ձեռնարկի նպատակն է օգնել դպրոցական ընթերցողին ճիշտ կարդալ ու գրել դասական ուղղագրությամբ:


Ի 4602000000 / 707 (01) - 91

ISBN 5-8077-0503-3 © Ռաֆայել Իշխանյան, 1991

ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅԱՆ ԿՈՂՄԻՑ

Ազգային պետականության վերականգման այս շրջանում, երբ վերանայվում են անցյալի սխալները, երբ անհամեմատ լայն կապեր են ստեղծվում Սփյուռքի հետ, երբ ավելի է ընդլայնվում խոսքի ու մամուլի ազատությունը, Հայաստանում այսպես թե այնպես դարձյալ շրջանառության մեջ է մտնում նաև դասական ուղղագրությունը: Վերջինիս իրավունքների վերականգնումն ու վավերացումն, ինչ խոսք, ժամանակի խնդիր է, որը պետք է իր լուծումը գտնի պետական ու գիտական մակարդակներով: Սակայն, քանի որ Հայաստանի Հանրապետության հասարակությունը, հատկապես դպրոցականները եւ ուսանողությունը, մամուլի և ամենատարբեր գրականության միջոցներով արդեն իսկ լայնորեն հաղորդակցվում են դասական ուղղագրությանը, ուստի հրատարակչությունը անհրաժեշտ համարեց հրապարակ հանել պրոֆ. Ռ. Իշխանյանի կազմած "Դասական ուղղագրության կանոններ" ուսուցարան-գրքույկը՝ նպատակ ունենալով նպաստել դասական ուղղագրությամբ տպագրված և տպագրվող գրականության առավել դյուրին ընկալմանը:

ԵՐԿՈՒ ԽՕՍՔ

Ուղղագրութիւնը յիշողութիւն է, պէտք է բառերի գրութիւնը յիշել տառ առ տառ: Կան նաեւ ուղղագրական կանոններ, որոնք օգնում են բառապատկերները յիշելու: Ստորեւ բերուած են դասական ուղղագրութեան այն հիմնական կանոնները, որոնք տաբեր են Հայաստանում եւ ԽՍՀՄ-ի հայաբնակ այլ վայրերում այժմ գործող ուղղագրութիւնից: Դասական ուղղագրութիւնը գլխաւորապէս երեք դժուարութիւն ունի. 1) պէտք է յիշել բառասկզբում յ գրուող, բայց հ արտասանուող բառերը (յատուկ, յաջող, յանցանք եւ այլն), 2) պէտք է յիշել բառամիջում է ունեցող բառերը (կէտ, կէս, սէր եւ այլն), 3) պէտք է յիշել բառամիջում օ ունեցող բառերը (կարօտ, աղօթք, մօտ եւ այլն): Այս ձեռնարկում բերուած են այդ երեք խումբ բառերի ցուցակները: Դասական ուղղագրութեան միւս տարրերը աւելի դիւրին են յիշւում: Ձեռնարկում կան կանոնների կրկնութիւններ. մի շարք բառերի գրութեան որեւէ կանոնը յիշելու համար, այն լուսաբանուած է երբեմն երկու, նոյնիսկ երեք անգամ, տարբեր տեսանկիւններից: Պէտք է նկատի ունենալ նաեւ, որ դասական ուղղագրութեանը վերադառնալու խնդիրը հետշի կամ դժուարի հետ չէ, որ առնչուած է: Դասական ուղղագրութիւնը հայ մշակոյթի մի անբաժան հատուածն է, որ մեր ժողովրդից խլուեց 1922 թ.: Ինչպէս որ այժմ ջանում ենք վերականգնել մեր ազգային դպրոցը, հայոց ճշմարիտ պատմութիւնը, հայկական շատ սովորութիւններ, տօներ, ազգային մտածողութիւնն առհասարակ, այդպէս էլ ճիշտ կլինի վերականգնել մեր դարաւոր ազգային ուղղագրոթիւնը: Դասական ուղղագրութեամբ գրելով՝ սկզբնական շրջանում, անշուշտ, որոշ դժուարութիւններ կլինեն, սխալներ կանենք: Բայց դա էական չէ, քանի որ աստիճանաբար վարժուելով՝ սխալները կնուազեն, կվերանան: Դասական ուղղագրութեանն անցնելու դէպքում հնարաւոր կլինի նաեւ նրա կանոններում որոշ բարելաւումներ կատարել:

ՀԱՅԵՐԷՆԻ ԴԱՍԱԿԱՆ ԱՅԲՈՒԲԵՆԸ

Մեծատառ Փոքրատառ
Ա ա
Բ բ
Գ գ
Դ դ
Ե ե
Զ զ
Է է
Ը ը
Թ թ
Ժ ժ
Ի ի
Լ լ
Խ խ
Ծ ծ
Կ կ
Հ հ
Ձ ձ
Ղ ղ
Ճ ճ
Մ մ
Յ յ
Ն ն
Շ շ
Ո ո
Չ չ
Պ պ
Ջ ջ
Ռ ռ
Ս ս
Վ վ
Տ տ
Ր ր
Ց ց
Ւ ւ
Փ փ
Ք ք
Օ օ
Ֆ ֆ

ւ-ի եւ վ-ի գրութիւնը

Ինչպէս հայոց դասական այբուբենն է ցոյց տալիս, այժմ տարածում գտած այբուբենից դուրս է մնացել Ւ, ւ տառը, փոխարէնը արհեստականօրէն այբուբեն են մտցուել ու, և նշանագրերը, որոնք իրականում երկու տառերի միացութիւններից են կազմուած, ևե, ւ տառերի միացումն է, ու-ն՝ ո, ւ տառերի: Մաշտոցը Ւ, ւ տառը (կոչւում է յիւն կամ վիւն) դրել է ց եւ փ տառերի մէջ: Նոր ուղղագրութեան պաշտպաններն այդ տառը հանել են մաշտոցեան այբուբենից: Դասական ուղղագրութիւնը վերականգնելիս առաջին գործը պէտք է լինի ւ տառը նորից իր տեղը դնելը: Այդ տառի գործածման օրէնքը հետեւեալն է: Բառասկզբում այն երբեք չի գրւում: Բառամիջում եւ բառավերջում ա, ե, ի ձայնաւորներից յետոյ վ լսուելիս գրւում է ւ, ինչպէս՝

անձրեւ, աւան, աւարտ, աւել, աւետել, բարեւ, բաւական, բաւարար, բեւեռ, գաւաթ, գաւիթ, գրաւել, Երեւան, եւ, խաւար, կարեւոր, հեւալ, ձեւ, նաեւ, սարկաւագ, Սեւան, տերեւ,